Wyroby z drewna, Budownictwo

 

Wyroby drewniane

Wyroby otrzymywane z drewna lub jego odpadów:

• Drewno klejone (klejonka) - materiał konstrukcyjny pozwalający na wykonywanie przekryć o dużej rozpiętości, a także wtedy, gdy wymagana jest wysoka jednorodność materiału (np. stolarka okienna i drzwiowa). Drewno klejone powstaje poprzez sklejenie warstw drewna o grubości zwykle od 5 - 50 mm. Drewno klejone jest często w trakcie klejenia formowane w krzywizny, jakich nie można osiągnąć przy użyciu drewna litego.
• Fornir - płat drewna o grubości do 5 mm. Cienkie forniry o grubości do 1 mm są wykorzystywane do produkcji sklejki oraz jako okleiny (obłogi) drewna i płyt w celu nadania im ładniejszego, szlachetniejszego wyglądu. Forniry otrzymuje się przez skrawanie obwodowe, mimośrodowe lub płaskie większych kawałków drewna. Technika skrawania ma wpływ na rysunek, w jaki układają się słoje.
• Sklejka - płyta sklejona z nieparzystej liczby fornirów. Podczas klejenia warstwy forniru układa się w taki sposób, aby włókna przebiegały pod kątem prostym. Daje to znaczną poprawę parametrów mechanicznych sklejki. W budownictwie sklejkę stosuje się przede wszystkim przy wykonywaniu robót stolarskich oraz przy wykonywaniu deskowania elementów betonowych.
• Płyty pilśniowe - materiał płytowy o grubości powyżej 1,5 mm, wytwarzany z zastosowaniem ciepła lub ciśnienia. Wiązania w tym materiale uzyskuje się w wyniku spilśnienia włókien i ich naturalnych właściwości adhezyjnych oraz przez dodanie kleju syntetycznego.

Płyty pilśniowe ze względu na sposób wytwarzania możemy podzielić na:

1. Porowate (w trakcie klejenia płyty poddawane są tylko podwyższonej temperaturze bez podniesionego ciśnienia. Otrzymany materiał jest porowaty i miękki. Płyty takie używane są przed wszystkim do izolacji akustycznych w miejscach nie narażonych na działanie wilgoci. Grubość płyt wynosi 9,5 - 25,0 mm)
2. Twarde (w trakcie klejenia poddawane są obróbce termicznej pod ciśnieniem. Stosowane są do robót stolarskich jako okładziny, np. skrzydeł drzwiowych. Płyty te są przeważnie produkowane w grubościach 2,4 - 6,4 mm.)
3. Bardzo twarde (proces produkcji przebiega analogicznie jak płyt twardych. Płyty dodatkowo nasączane są olejem lub żywicami, bądź są pokryte pokrytą emalią.)

• Płyty wiórowe - warstwowe tworzywo drzewne. Uzyskiwane w wyniku sprasowania przy podwyższonej temperaturze i ciśnieniu małych cząstek drewna (wióry drzewne, trociny, wióry pasmowe) lub innych cząstek lignocelulozowych (paździerzy konopnych, lnianych) przy użyciu środków klejących.
• Płyty MDF i HDF - płyty drewnopochodne produkowane z włókien drzwenych klejonych w podwyższonej temperaturze i ciśnieniu. Otrzymany materiał ma jednorodny przekrój. Jest twardy, może być wykańczany okleinami naturalnymi (fornir), sztucznymi lub tylko pokryty lakierem. Wykorzystywany jest do produkcji paneli podłogowych, płyt dla przemysłu meblarskiego, do robót stolarskich. Oprócz płyt, z masy można wytłaczać inne elementy (m.in. listwy o różnych profilach).
• Płyta stolarska - złożona z warstwy środkowej, oklejona dwiema warstwami obłogu lub arkuszami płyty pilśniowej. Ze względu na budowę, płyty stolarskie można podzielić na: pełne (deszczułkowe, listewkowe, fornirowe) i pustakowe (komórkowe). Typowe płyty mają grubości: 12, 16, 18, 20, 22, 24, 28, 32 i 35 mm.

Artykuł wykorzystuje materiały: pl.wikipedia.org/wiki/Wyroby_z_drewna; Licencja: GNU FDL