Styropian, Budownictwo

 

Styropian

Styropian (polska nazwa handlowa dla polistyrenu ekspandowanego) jest porowattym tworzywem sztucznym otrzymanym w wyniku spienienie granulek polistyrenu zawierających porofor (np. eter naftowy). Spienienie uzyskuje się poprzez podgrzanie granulek (najczęściej parą wodną). Składa się z zamkniętych komórek o obłych kształtach, wewnątrz których znajduje się pianka polistyrenowa. Komórki są ze sobą połączone, a między nimi występują pustki powietrzne niewielkich rozmiarów (ich ilość i wielkość zależy od gęstości materiału). Styropian jest materiałem nieodpornym na działanie rozpuszczalników aromatycznych (np. benzenu, toluenu), olejów, smarów.

Podczas produkcji styropianu dodaje się często środki obniżające jego palność. Wytworzona w taki sposób odmiana określana jest mianem samogasnącej, tzn. przestaje się palić po odcięciu od źródła ognia.

Odmiany styropianu oznacza się symbolami: S - styropiany zwykłe oraz FS - samogasnące.

W zależności od stopnia spienienia otrzymuje się styropiany różnej gęstości. Styropiany o małej gęstości są słabo odporne na uszkodzenia mechanicznie, łatwo ulegają zgnieceniu. Produkty o większej gęstości są twardsze i umożliwiają wykonanie niektórych elementów narażonych na obciążenia (np. elementy do formowania ścian i stropów żelbetowych).

W budownictwie stosowany jest styropian typu FS. Materiał ten ma szerokie zastosowanie dzięki temu, że jest lekki (od ok. 10 - do ponad 40 kg/m³), odporny na wilgoć, ma dobre właściwości termoizolacyjne do temperatury + 80st.C.

Często stosowany jako rdzeń izolacyjno-konstrukcyjny przy produkcji budowlanych płyt warstwowych, jako materiał do wykonywania izolacji akustycznych.

Artykuł wykorzystuje materiały: pl.wikipedia.org/wiki/Styropian; Licencja: GNU FDL