Spawanie

Połączenie spawane jest połączeniem materiałów powstałym przez ich miejscowe stopienie. Wykorzystuje się je do łączenia metali (gł. stali) oraz tworzyw sztucznych. Przy spawaniu dodaje się czasami spoiwa (dodatkowy materiał stapiający się wraz z materiałem elementów spawanych), aby polepszyć właściwości spoiny.

Najpopularniejsze metody spawania to:

• spawanie gazowe (najczęściej przy wykorzystaniu spalania acetylenu w temperaturach do 3200 st.C, stosowane jest do spajania blach o grubości od 0,4mm do 40mm.)
• spawanie elektryczne (z wykorzystaniem spawarki - urządzenia opierającego swą pracę na zjawisku łuku elektrycznego w temperaturach 3500 st.C, stosowane jest do spajania blach o grubości od 1mm do 80mm.)

Inne metody spawania, to m.in.: spawanie elektryczne w osłonie dwutlenku węgla lub gazów szlachetnych (w celu uniknięcia utleniania spoiny), spawanie laserowe, spawanie elektronowe itp.

Połączenie spawane często wymaga dodatkowej obróbki spoiny. Często na powierzchni spawu wydzielają się drobne cząstki żużlu, które mogą być niebezpiecznie ostre. Spoiny spawane często szlifuje się zgrubnie, zanim spawana konstrukcja zostanie użyta.

W czasie spawania w obrębie działania wysokiej temperatury w stali zachodzą pewne przemiany cieplne, osłabiające jej wytrzymałość. Połączenie spawane zmniejsza wytrzymałość materiału o takie wartości jak: wytrzymałość na rozciąganie, wytrzymałość na zginanie, wytrzymałość na ściskanie, wytrzymałość na ścinanie.

W związku z osłabiającym wpływem spoiny, do obliczeń wytrzymałościowych używa się grubości obliczeniowej, która jest o 70 procent mniejsza niż rzeczywista grubość materiału w miejscu spoiny.

Połączenia spawane ze względu na ułożenie spawanych elementów względem siebie oraz na kształt spoiny dzielą się na: czołowe (jedno- i dwustronne), pachwinowe, grzbietowe, otworowe, stykowe, zakładkowe, teowe, przyległe, krzyżowe.

Artykuł wykorzystuje materiały: pl.wikipedia.org; Licencja: GNU FDL