Pompa ciepła, Budownictwo

 

Pompa ciepła

Pompa ciepła jest urządzeniem służącym do podwyższania temperatury czynnika o wyższej temperaturze (np. powietrza w pomieszczeniu), poprzez odebranie ciepła od czynnika o temperaturze niższej (np. powietrze na zewnątrz, grunt, woda powierzchniowa lub gruntowa). Aby umożliwić powyższy proces niezbędne jest wykonanie na układzie pracy (sprężarkowe pompy ciepła - ok. 94 procent istniejących urządzeń) lub dostarczenie mu ciepła (pompy sorpcyjne). Istota działania jest identyczna jak w przypadku chłodziarek.

Sprężarkowe pompy ciepła realizują obieg termodynamiczny (Lindego), stanowiący odwrócenie obiegu silnika cieplnego. Ciepło pobierane jest przez czynnik roboczy (amoniak, freon, sprężony dwutlenek węgla) w dolnym źródle ciepła (parowniku), w którym czynnik ulega odparowaniu, a nastepnie trafia do sprężarki, w której rośnie energia wewnętrzna czynnika (a tym samym temperatura), a następnie w skraplaczu oddaje ciepło (górne źródło ciepła) skraplając się. Poprzez zawór dławiący czynnik wędruje z powrotem do parownika.

Pompy ciepła wykorzystują ciepło niskotemperaturowe od 0 do 60 st.C.

Do scharakteryzowania pomp ciepła używa się współczynnika wydajności pompy ciepła, tzw. COP, który równa się stosunkowi uzyskanego w górnym źródle ciepła do włożonej pracy (w przypadku układu sprężarkowego). Współczynnik ten może przyjmować w praktyce wartości od ok. trzech do kilkunastu, co oznacza dużą oszczędność energii elektrycznej w porównaniu do zwykłego grzejnika elektrycznego (gdzie stosunek ciepła do energii elektrycznej jest bliski wartości jeden).

Niewątpliwą zaletą instalacji z pompą ciepła jest bardzo niski koszt uzyskiwania energii. Ponadto instalacja taka nie zanieczyszcza powietrza (nie emituje spalin).
Do wad można zaliczyć przede wszystkim wysoki koszt wykonania instalacji.

Artykuł wykorzystuje materiały: pl.wikipedia.org/wiki/Pompa_ciep%C5%82a; Licencja: GNU FDL